minningu Voffar

 

a er erfitt a skrifa minningargrein um essa yndislegu litlu stlku okkar, svo nin sem hn var okkur. Voff lst hrna fanginu okkur mmmu, klukkan 3 mntur 12 mintti ann 24 jl 2004, eftir erfi veikindi.

g man egar g stti ig upp Hellisheii strhr vori 2001, og sjarmerair pabba me einu augnatilliti. varst svo fr a pabbi hafi aldrei s frari voffa um sna daga. varst ekki lengi a hertaka hjrtu okkar mmmu, og reyndar allra sem kynntust r, v a a var ekki hgt, hversu lti sem flki var um hunda gefi, a lta fram hj v hva varst pr og falleg. Og egar mamma var bin a baa ig og greia, hva varst ng og stolt, enda leitun jafn fallegum voffa. og egar verslunarstjrinn mgai ig, urfti mamma a taka vldin og draga pabba t r binni ur en hann geri allt vitlaust, og reyndar hefur hann ekki versla ar san.

a eru mrg tr sem falla vi essi skrif, en samt er minningin um ig eins dsamleg og hn getur mgulega ori, v aldrei gerir neitt af r, og varst a mesta slskinsbarn sem hgt var a hugsa sr. a verur tmlegt a koma heim, og sj ekki andliti itt glugganum, varst svo bl og geg a a var mannbtandi a umgangast ig, og gamni kallai g ig stundum gelyfi mitt "Voffitrn" v a a var ekki hgt a vera flu nlgt r.

a er eitthva meira en sknuur sem kemur upp egar maur kveur ig Voffa mn, a er eins og hafir teki me r stran part af manni sjlfum, v a tmarmi er svo gapandi og strt. A urfa a huga sr lfi n n er nr brilegt, og aldrei kemur nokkur inn sta. En a eina sem g get er a skrifa essi ftklegu kvejuor, og senda r hljar skir og akklti fyrir a sem gafst okkur num 3 rum. liggur hrna stutt fr eim sta sem mamma og pabbi sofa, ea utan vi svefnherbergisgluggann, garinum sem var tlaur r, og hverju sumri tlum vi a gefa r 3 falleg Hdegisblm, eitt fyrir hvert r sem ttir me okkur, helst bleik ea hvt eins og varst v a hvtari voffa hef g ekki s.

essi or eru skrifu af pabba fyrir hnd eirra sem elskair og elskuu ig

Pabbi, Mamma Hrefna, Beggi, Elva Sif , Kisa Mjll og Muggur uppeldisbrir

auk allra annarra vina inna tvfttra og fjrfttra sem sakna n svo mjg.

Hvl frii litla dkkan okkar

Hrna megin vi himnarki er staur sem heitir regnbogabrin. etta er fagur staur me grn grs tni, fjll og dali.egar besti vinur okkar deyr, eitthvert dr sem var okkur mjg ni, fer a a Regnbogabrnni. ar er alltaf ng af mat, vatni og slskini, vinir okkar hlaupa um, leika sr og hafa a mjg gott

ll drin sem voru a veik ea gmul, eru aftur orin ung og hraust, eins og minningu okkar, fr okkar bestu stundum. arna eru allir hamingjusamir og ngir me lfi.

Eitthva skyggir . Hvert og eitt eirra saknar besta vinar sns, sem tti vnt um au og gtti eirra egar au voru jrinni, en var a vera eftir um  sinn. Hvern dag leika vinir okkar sr og hlaupa ar til dagurinn rennur upp.

 Sngglega httir eitt eirra a leika sr og ltur upp!

Hnusar t  lofti!

Sperrir eyrun!

Augun athugul!

Lkaminn titrar af spenningi!

Hann hleypur hratt fr hpnum

tur yfir grnan vllinn, hleypur hraar og  hraar

a hefur veri bei eftir r!

Loksins egar og besti vinur inn hittist aftur tekur hann fang r, knsar hann innilega og i glejist yfir endurfundinum

Aldrei aftur askilin.

Gleikossum rignir andlit itt, strkur stkrt hfu hans, ltur aftur traustvekjandi augu vinar ns, svo lngu farin r fr, en aldrei r hjarta nu.A lokum fari i yfir regnbogabrna....saman a eilfu.

Litla leii hennar elsku litlu Voffu okkar